"Sanatın ötesinde: adlar, biletler ve tokenleştirilmiş varlıklar"

NFT'leri ünlü yapan resimler oldu, ama temeldeki fikir sadedir: tek bir adresin tuttuğu benzersiz bir token. Bu, bir şeyin çoğaltılmaması gereken her yerde işe yarar. Bu ders bu türden dört kullanıma ve her biri için sorulacak tek soruya bakıyor.

Adlar

Bir cüzdan adresi, yanlış yazması kolay uzun bir dizidir. Ethereum Name Service, yani ENS, .eth ile biten okunabilir bir ad kaydetmenize ve onu adreslerinize yönlendirmenize olanak tanır. Böylece biri o ada gönderim yapabilir.

Bilinmesi gereken üç şey:

Ad bir NFT'dir. ENS, adları zincir üstünde NFT olarak tutulan şeyler olarak tanımlıyor. Tokeni tutan kişi adı kontrol eder.
Yıllık olarak kiralanır. Yıllık bir ücret ödersiniz. Ad süresi dolmadan yenilemezseniz onu kaybedebilirsiniz ve başka biri onu kaydedebilir.
Risk, paranın yanlış yere gitmesidir. Verdiğiniz bir adın süresi dolar ve onu başka biri kaydederse, o ada gönderilen ödemeler ona gider.

Bir ad ayrıca benzer bir yazımla kolayca taklit edilebilir. Ders 31, göndermeden önce bir adresin nasıl kontrol edileceğini ele aldı. Bir adın nereye çözümlendiğini de aynı şekilde kontrol edin.

Biletler ve erişim

ERC-721 belgeleri, standardın kullanımları arasında erişim anahtarlarını ve konserler ile maçlar için numaralı koltukları sayıyor. Token bilet işlevi görür. Bir mekân ya da web sitesi, adresinizin onu tutup tutmadığını kontrol eder.

Token yalnızca onu kimin tuttuğunu kanıtlar. Kapının açılıp açılmayacağı, organizatörün onu tanımasına bağlıdır.

Sıradaki bir yer için makbuzlar

Bazı protokoller NFT'leri makbuz olarak kullanır. Lido bunun bir örneğidir. Stake edilmiş ETH'yi çekmek istediğinizde Lido size çekim talebinizi temsil eden bir NFT verir. Talep hazır olduğunda, o NFT'yi tutan kişi ETH'yi talep eder.

İki sonuç:

Makbuz transfer edilebilir, yani onu kim tutuyorsa talep edebilir.
Onu yanlışlıkla gönderirseniz ya da bir dolandırıcının onu almasına izin veren bir onay imzalarsanız, hak da onunla birlikte gider.

Böyle bir NFT'ye temsil ettiği para gibi davranın.

Tokenleştirilmiş varlıklar

Tokenleştirme, kripto dünyasının dışındaki varlıkları temsil eden tokenler yaratmak demektir. ABD Merkez Bankası'nın (Federal Reserve) bir çalışması bunu, kripto olmayan varlıklar için dijital temsiller oluşturmak olarak tanımlıyor ve bu varlıklara referans varlıklar diyor. Referans varlık bir tahvil, bir fondaki pay, altın ya da bir gayrimenkul olabilir.

Token bir blokzincirde hareket eder. Varlık etmez. Tahvil bir hesapta, altın bir kasada kalır; bir ihraççı ya da bir saklama kuruluşu tarafından tutulur.

Yani token bir haktır ve bir hak, onu yerine getirmesi gereken taraf kadar sağlamdır. Fed çalışması ayrıca tokenleştirmenin kripto piyasalarını geleneksel finans sistemine daha sıkı bağladığına, böylece birindeki sorunun diğerine yayılabileceğine dikkat çekiyor.

Stablecoinler de aynı ilkeyle çalışır. Ders 10, bir stablecoinin bir ihraççının tuttuğu rezervlerle desteklenen bir token olduğunu açıkladı.

Tek soru

Başka bir şeyi temsil ettiğini iddia eden her NFT ya da token için şunu sorun:

Bunu kim yerine getirmek zorunda ve getirmezse ne olur?

Bir ad: ad sisteminin sözleşmeleri ve zamanında yenileyerek siz.
Bir bilet: organizatör.
Bir sıra makbuzu: protokolün sözleşmeleri.
Tokenleştirilmiş bir varlık: ihraççı, saklama kuruluşu ve faaliyet gösterdikleri ülkenin hukuku.

Yanıt bir akıllı sözleşmeyse, risk koddadır. Ders 45 bunu ele aldı. Yanıt bir şirketse, risk şirketin kendisidir. Her iki durumda da blokzincir tokeni kimin tuttuğunu kaydeder. Kimseyi teslim etmeye zorlamaz.